Archiwa Wiosna - Strona 2 z 2 - Odkryjemy Góry Nieznane

Wczesnowiosenny spacer z Białej Wody do Szczawnicy grzbietem Małych Pienin (Pieniny, Polska)

Choć właśnie tutaj ciągną pielgrzymki turystów, żeby w ramach Korony Gór Polski wejść na najwyższy szczyt całego pasma Pienin (Wysoka/Wysokie Skałki, 1050 m.), można na tym niespecjalnie rozległym terenie znaleźć także dużo mniej oblegane szlaki. Okolica jest wybitnie fotogeniczna, za każdym zakrętem wyłania się jakaś naga skała lub zalesione wzniesienie o fantazyjnym kształcie (Pieniński Pas Skałkowy), można podziwiać kapitalne widoki na Pieniny Właściwe i Tatry, a przy tym wszystkim nieszczególnie się zmęczyć. Na deser historia nieistniejącej od ponad 70-ciu lat rusińskiej wioski, w miejscu której dzisiaj można zwiedzać urokliwy rezerwat przyrody.

Góry w Europie

Masyw Płaśni i Wietrzny Wierch ze Sromowiec Niżnych – odkrywanie okolic bezdyskusyjnie nieznanych (Pieniny i Magura Spiska, Słowacja)

Chociaż nazwa >Pieniny< elektryzuje chyba każdego polskiego turystę, słowacką część pasma ów statystyczny turysta obserwuje najczęściej jedynie w trakcie spływu Dunajcem. Nie czuję się jednak wcale lepszy od statystycznego turysty, bo trafiłem tutaj dość przypadkowo - losowo wybierając ten szlak podczas planowania długiego, wiosennego trekkingu, gdzie głównym celem miał być najwyższy szczyt wschodniej części Magury Spiskiej - Wietrzny Wierch (1111 m. n.p.m.). Ponad 25-kilometrowa, całodniowa wycieczka po dwóch słowackich pasmach górskich, bez korzystania z samochodu, a jedynie z publicznego transportu zbiorowego (w tym lokalnego pociągu na Słowacji), z plecakiem, bez większych planów i szczegółowego przygotowania co do atrakcji po drodze - to mój ulubiony sposób odkrywania niskich gór! Zapraszam na krótkie podsumowanie tego tripa.

Góry w Polsce

Żółty szlak z Łącka do Szczawnicy – niezadeptane rubieże zachodniej części Beskidu Sądeckiego (Beskid Sądecki, Polska).

W mojej wyobraźni Sądecki zawsze był jednym z tych popularniejszych Beskidów – chyba większość z nas wypoczywała niegdyś w Krynicy-Zdroju (polecam dostać się tam malowniczą trasą kolejową), w Schronisku na Przehybie robiła sobie postój podczas przemierzania Głównego Szlaku Beskidzkiego, czy też podziwiała ruiny zamku w Rytrze. Nie wiem dlaczego, ale długo chodził za mną jakiś wypad do Beskidu Sądeckiego i pewnej wczesnoletniej niedzieli padło na mało uczęszczany, 21-kilometrowy szlak z Łącka do Szczawnicy – podróż ze stolicy małopolskiego sadownictwa, znajdującego się de facto jeszcze w Kotlinie Sądeckiej, aż po bramę magicznej krainy Spływu Dunajcem i Trzech Koron. Między tymi miastami mniej znane, zachodnie rubieże tego popularnego pasma. Czy było warto?

Góry w Europie

Odkrywanie tatrzańskiej terra incognita (Tatry Bielskie, Słowacja)

W 1972 roku Fidel Castro upolował tutaj dwie kozice, które zabrał ze sobą później na Kubę. Ich szczyty majestatycznie dominują w panoramach widzianych z południowo-wschodniej Małopolski, a często nawet i z Podkarpacia. Ich główna grań – jakby na złość reszcie Tatr – położona jest pod kątem w stosunku do biegnącej w miarę równoleżnikowo grani Tatr Wysokich i Zachodnich. Poprowadzonych jest tutaj tylko kilkadziesiąt kilometrów szlaków (40-50), w porównaniu do ok. 900 kilometrów znakowanych tras w całych Tatrach (PL+SK)! Chciał(a)byś legalnie spędzić tu noc? Taką przygodę możesz przeżyć tylko w jedynym schronisku, na dodatek zlokalizowanym przy mało uczęszczanym szlaku. Mimo, że są nieodłączną częścią Tatr rozumianych jako jedno pasmo górskie, geologicznie, botanicznie, turystycznie a nawet krajobrazowo odróżniają się od swojego tatrzańskiego rodzeństwa. Zapraszam na opis niezwykłych, niezadeptanych, oraz jak na tatrzańskie warunki mało odkrytych i kameralnych Tatr Bielskich.

Góry w Europie Góry w Polsce Korony Górskie

Eliaszówka (Pogórze Popradzkie, Polska i Słowacja) – szczyt wielu górskich koron wiosenną porą

Przez Słowaków uważana za najwyższy szczyt Gór Lubowelskich, w Polsce natomiast jej przynależność geograficzna jest już bardziej skomplikowana. Na szczycie znajdziemy wieżę widokową i całkiem przyzwoite zaplecze turystyczne, z możliwością rozpalenia ogniska włącznie. Nie jest ani wymagająca kondycyjnie (choć szlak z Piwnicznej-Zdroju jest trochę długawy), ani trudna technicznie, warta do rozważenia jako pomysł górskiej wycieczki dla całej rodziny. Postanowiłem potraktować ją jako cel całodziennego trekkingu i zaplanowałem prawie 20-kilometrową wyprawę po trzech górskich i podgórskich krainach. Zapraszam serdecznie na (foto)relację z wiosennej wyprawy w zachodnie rubieże dawnej Łemkowszczyzny.