Jeden z trudniejszych wysokogórskich szlaków w polskich górach, choć prowadzący na popularny szczyt. Postanowiłem poświęcić mu wpis na blogu, ponieważ jego dramatyczna historia z ostatnich lat warta jest opowiedzenia. Bo choć spadające kamienie w górach się zdarzają (w wysokich górach nie wstydźmy się nosić kask!), nieczęsto jednak słyszy się o aktywnym obrywie skalnym, gdzie spadające olbrzymie głazy niszczą wysokogórskie ścieżki, będąc realnym zagrożeniem życia dla turystów i wspinaczy.
„Góra diabła”, „przeklęta góra”, miejsce trzech katastrof lotniczych oraz wielu wypadków turystów, w których łącznie zginęło kilkadziesiąt, jak nie kilkaset osób. Z drugiej strony jest to najwyższa poza Tatrami góra w Polsce, „Królowa Beskidów”, zdobywana tłumnie, oferująca przecudowne widoki, dom dla wielu rzadkich gatunków flory, fauny i fungi. Każdy szanujący się turysta wysokogórski musi prędzej czy później tu trafić. Początkiem maja postanowiłem kolejny raz złożyć wizytę Jej Wysokości, wybrałem jednak rzadko uczęszczaną południową stronę masywu, odkrywając kilka nowych, przeciekawych szlaków składających się na pętlę z Lipnicy Wielkiej. Zapraszam na relację z wiosennego odkrywania Babiej Góry!
Kto z Was zdobył lub planuje Koronę Gór Polski? Po 2018 roku, wraz z wprowadzeniem nowej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski, lista pasm górskich została wydłużona, przez co wejście na 28 szczytów nie załatwia już sprawy. Ale nie ma co rozpaczać, trzeba tylko spakować plecak i wejść na kilka brakujących wzniesień. Jednym z nowo wydzielonych pasm są „Działy Orawskie” z najwyższym szczytem o nazwie Wajdów Groń, wznoszącym się na ok. 930 m. n.p.m. Przez górę tę biegnie kryjący kilka niespodzianek, niespełna 13-sto kilometrowy żółty szlak poprowadzony granicą polsko-słowacką i na odkrycie którego zapraszam Was w tym poście! Nowa Korona Gór Polski czeka na zdobycie!
Choć właśnie tutaj ciągną pielgrzymki turystów, żeby w ramach Korony Gór Polski wejść na najwyższy szczyt całego pasma Pienin (Wysoka/Wysokie Skałki, 1050 m.), można na tym niespecjalnie rozległym terenie znaleźć także dużo mniej oblegane szlaki. Okolica jest wybitnie fotogeniczna, za każdym zakrętem wyłania się jakaś naga skała lub zalesione wzniesienie o fantazyjnym kształcie (Pieniński Pas Skałkowy), można podziwiać kapitalne widoki na Pieniny Właściwe i Tatry, a przy tym wszystkim nieszczególnie się zmęczyć. Na deser historia nieistniejącej od ponad 70-ciu lat rusińskiej wioski, w miejscu której dzisiaj można zwiedzać urokliwy rezerwat przyrody.
Rzadko planuję trekkingi w formie pętli, ale w tym przypadku wszystkie znaki na niebie wskazywały, że to idealne rozwiązanie: niezły dojazd i dobra dostępność, średniej długości dystans trasy, zdobycie dwóch z trzech najwyższych szczytów pasma, przejście kilkunastu widokowych polan, schronisko po drodze, a także ponowne odwiedzenie jednego z 23 parków narodowych w Polsce. Jeżeli lubicie trochę się zmęczyć chodząc w głębokim śniegu, ale w nagrodę oczekujecie bliskiego kontaktu z naturą i zniewalających widoków – stawiam dolary przeciwko orzechom, że ta gorczańska pętla Was zachwyci! Zapraszam na (foto)relację.
